بیولوژی و مدیریت علف های هرز

خارخسک با نام علمی Tribulus terrestris از خانواده قیچ Zygophylaceae گیاهشناسی گیاهى است علفى، یک ساله، داراى ساقه هاى خوابیده با انشعابات گسترده بر سطح خاک و پوشیده از تار که برگ و ساقه هاى جوان آن را تارهاى ظریف ابریشمى مى پوشاند. برگ هاى آن متقابل غالباً نامساوى و مرکب از برگچه هاى کوچک و ریزى است که به تعداد ۶-۳ زوج در طرفین دمبرگ اصلى جاى دارند.گل‌ها زرد کوچک و منفرد هستند. میوه آن شیزوکارپ ناشکوفا که در موقع رسیدن قسمت‌هاى پنجگانه آن از هم جدا و پراکنده مى شوند.هر یک از این قسمت‌هاى پنج گانه در سطح بیرونى خاردار است. قسمت‌هاى مورد استفاده این گیاه، میوه، دانه، برگ، ریشه و گاهى کلیه اعضاى گیاه است ولى بیش از همه میوه آن مورد استفاده قرار مى گیرد. رنگ میوه‌هاى آن سبز مایل به زرد، بدون بو و با طعم مشخص وخاردار است. میوه‌هاى این گیاه را در اواخر تابستان و اوایل پاییز جمع آورى مى نمایند. این گیاه پراکندگى وسیعى در نواحى مختلف کره زمین دارد. به طورى که مى توان آن را در غالب نواحى دنیا مشاهده کرد. ترکیبات شیمیایى گیاه خارخاسک شامل رزین، تاش، روغن ثابت، آلکالوئید، پلى فنل‌ها و مواد معدنى شامل کلسیم، فسفر، آهن، سدیم، پتاسیم، گوگرد، ازت و کلر است. پنج نوع ماده گلیکوزیدى نیز دارد که همه آنها داراى گلوکز است و علاوه بر گلوکز قندهاى رامنوز، آرابینوز را هم شامل مى شود. علف هرز مزارع چغندر قند ، پنبه ، سبزی وصیفی ی باشد کنترل شیمیایی علفکش دالاپون به مقدار10 تا 13کیلوگرم درهکتار هالوکسی فوپ اتوکسی اتیل(EC12.5% به نسبت 2 لیتر در هکتار در مزارع کلزا